KFS0132


İnceden bir yağmur yağıyordu, taze bir goncanın üzerine. Ne sağanağın gürültüsü vardı ne de rüzgârın telaşı; yalnızca birkaç damlanın yapraklara usulca tutunuşu… Gül henüz tam açmamıştı. Yağmur da onu acele ettirmeden, incitmeden, sadece dokunarak selâmlıyor gibiydi.

Bu fotoğrafta beni etkileyen şey, ayrıntının taşıdığı sessizliktir.
Yaprağın kıvrımında biriken su damlası, doğanın ne kadar zarif olabileceğini gösteriyor. Bazen hayat da böyle başlar: ince bir yağmur, taze bir renk ve açılmak için kendi zamanını bekleyen bir gonca.

Bu kare, bana doğanın en güzel cümleleri yüksek sesle değil, fısıltıyla söylediğini fısıldıyor.


Scroll to Top